ยื่นภาษีผิดประเภทเงินได้ แก้ไขยังไง ต้องจ่ายเพิ่มเท่าไหร่

1. ความเข้าใจผิด “เลือกประเภทที่หักได้เยอะสุดก็ได้”

หลายคนคิดว่าตอนยื่นแบบออนไลน์ เราเลือกประเภทเงินได้เองได้ตามใจ

ไม่ใช่ค่ะ ประเภทเงินได้ขึ้นกับ ลักษณะงานจริง ไม่ได้ขึ้นกับว่าเราอยากหักเท่าไหร่

รับจ้างทำงานให้คนอื่นตามที่เขาสั่ง เป็น 40(2)

ซื้อมาขายไป ค้าขาย เป็น 40(8)

เลือกผิดแล้วอัตราหักค่าใช้จ่ายเปลี่ยน ภาษีก็เปลี่ยนทันที

ใช้กับใครบ้าง

ประเภทเงินได้ไม่ใช่ตัวเลือก มันคือคำอธิบายว่าเงินก้อนนั้นมาจากอะไร

2. กรอกผิดแล้วภาษีต่างกันเท่าไหร่ คิดเลขให้ดู

น้องตัดต่อวิดีโอ รายได้ทั้งปี 600,000 บาท ไม่มีเงินเดือน หักลดหย่อนส่วนตัว 60,000 บาท อย่างเดียว

กรอกถูก เป็น 40(2)

หักค่าใช้จ่าย 50% แต่ไม่เกิน 100,000 บาท

600,000 − 100,000 − 60,000 = เงินได้สุทธิ 440,000

ภาษี = 150,000 แรกยกเว้น + 150,000 × 5% + 140,000 × 10% = 21,500 บาท

กรอกผิด เป็น 40(8)

หักเหมา 60% = 360,000

600,000 − 360,000 − 60,000 = เงินได้สุทธิ 180,000

ภาษี = 30,000 × 5% = 1,500 บาท

ต่างกัน 20,000 บาท ในปีเดียว

สามปีก็หกหมื่น นี่คือเหตุผลที่สรรพากรสนใจเคสนี้มาก

เงินได้ 40(1) เงินเดือน กับ 40(2) ค่าจ้าง ใช้เพดาน 100,000 ร่วมกัน ถ้ามีเงินเดือนอยู่แล้ว ค่าจ้างฟรีแลนซ์แทบไม่ได้หักเพิ่มเลย

40(2) หักได้สูงสุดแสนเดียว 40(8) หักได้ 60% ของทั้งก้อน รายได้ยิ่งสูง ช่องว่างยิ่งกว้าง

3. สรรพากรรู้ได้ยังไง และย้อนหลังได้กี่ปี

รู้ง่ายกว่าที่คิดค่ะ

ตอนลูกค้าจ่ายค่าจ้างแล้วหัก ณ ที่จ่าย ลูกค้าต้องยื่นแบบ ภ.ง.ด.3 (ถ้าเป็นบุคคล) หรือ ภ.ง.ด.53 (ถ้าจ่ายให้นิติบุคคล) ส่งสรรพากรทุกเดือน พร้อมระบุประเภทเงินได้

เลขบัตรประชาชนของเราอยู่ในแบบนั้น ประเภทเงินได้ก็อยู่ในแบบนั้น

พอเรายื่น ภ.ง.ด.90 แล้วกรอกเงินก้อนเดียวกันเป็นอีกประเภท ระบบก็เห็นว่าไม่ตรง

อีกทางคือข้อมูลบัญชีเงินฝาก ธนาคารต้องส่งข้อมูลบัญชีที่รับเงิน 3,000 ครั้งขึ้นไปต่อปี หรือ 400 ครั้งขึ้นไปและยอดรวม 2 ล้านขึ้นไป ให้สรรพากร อ่านต่อที่ ธนาคารส่งข้อมูลบัญชีเราให้สรรพากรตอนไหน

ถ้าถูกตรวจพบ ต้องจ่ายอะไรบ้าง

รวมแล้วหลักหลายหมื่นจากปีเดียว

อายุความในการเรียกตรวจโดยทั่วไปนับจากวันยื่นแบบ และขยายได้ถ้ามีเหตุสงสัยว่าหลีกเลี่ยง (มาตรา 19) จำนวนปีที่แน่นอนให้เช็กกับนักบัญชีตามเคสค่ะ

ใบ 50 ทวิ ที่ลูกค้าให้มา คือสำเนาของข้อมูลที่สรรพากรมีอยู่แล้ว อย่ากรอกขัดกับมัน

4. ถ้ากรอกผิดไปแล้ว ทำยังไง

อย่ารอให้จดหมายมาก่อนค่ะ

1. หาใบ 50 ทวิ ทุกใบของปีนั้น ดูว่าผู้จ่ายระบุประเภทอะไร
2. แยกรายได้ตามลักษณะงานจริง ค่าจ้างก้อนไหนเป็น 40(2) ขายของก้อนไหนเป็น 40(8)
3. ยื่นแบบ ภ.ง.ด.90 เพิ่มเติม ในระบบ e-Filing แล้วชำระส่วนที่ขาด
4. จ่ายเงินเพิ่ม 1.5% ต่อเดือน นับจากวันครบกำหนดยื่นแบบเดิม

ยื่นเพิ่มเติมเองก่อนถูกเรียก ส่วนใหญ่เสียแค่ภาษีที่ขาดกับเงินเพิ่ม ส่วนเบี้ยปรับขึ้นกับกรณี (โดยประมาณ เช็กกับนักบัญชี)

ถ้าได้รับจดหมายเชิญพบแล้ว อ่านขั้นตอนต่อที่ ได้จดหมายจากสรรพากร ต้องกลัวไหม

ถ้ากรอกผิดแบบที่ทำให้เสียภาษีเกิน เช่น ขายของจริงแต่ไปกรอกเป็น 40(2) ก็ยื่นเพิ่มเติมเพื่อขอคืนได้เหมือนกันค่ะ

5. ทำให้ถูกตั้งแต่ต้นปี แยกที่มาของเงินทุกก้อน

ต้นเหตุจริงไม่ใช่ความไม่รู้กฎหมาย แต่คือ ไม่รู้ว่าเงินแต่ละก้อนมาจากอะไร

เงินค่าจ้าง เงินขายของ เงินค่าเช่า เข้าบัญชีเดียวกัน สิ้นปีเปิด statement ดูก็แยกไม่ออก

สิ่งที่ช่วยได้มากที่สุดคือ

หนึ่ง แยกบัญชีธนาคาร อย่างน้อยแยกบัญชีส่วนตัวกับบัญชีรับเงินงาน

สอง จดผู้จ่ายทุกครั้งที่เงินเข้า ใครจ่าย จ่ายค่าอะไร เข้าบัญชีไหน

สาม เก็บ 50 ทวิ ทุกใบไว้ที่เดียว ใช้ทั้งเช็กประเภทเงินได้และเครดิตภาษีที่ถูกหักไว้

สิ้นปีพิมพ์ถามบอทว่า “หารายรับจากลูกค้า X” หรือถามยอดตามแท็ก ก็เห็นว่าเงินก้อนไหนมาจากงานแบบไหน เอาไปคุยกับนักบัญชีต่อได้เลย (Paypers ไม่ได้จัดประเภทเงินได้หรือยื่นภาษีให้นะคะ การเลือกประเภทยังต้องดูจากลักษณะงานจริง)

ภาษีถูกหรือผิด ตัดสินกันตั้งแต่วันที่เงินเข้า ไม่ใช่วันที่กดยื่นแบบ